Appels voor MacLaren

Op vraag van mama S maakten we vorige week maar liefst drie liners voor MacLaren kinderwagens. Twee worden er gebruikt in de dubbele MacLaren voor als haar tweeling samen op stap gaat en de derde in de enkele buggy die ook soms nog wel eens wordt gebruikt voor grote zus of als er maar 1 van de tweeling op wandel gaat.

Mama S koos de stof en het resultaat mag er zijn. Zoals mama S expliciet vroeg blijft de bovenkant van de liner mooi zitten en glijdt het hele geval niet naar beneden als de babies wriemelen, daar aan de achterzijde een flapje en twee gespjes werden bevestigd.

En omdat we toch bezig waren, vonden we dat ook de baby M van de buren een kadootje had verdiend. Lang leve kleinschalig bandwerk.

Voor deze foto’s werd de liner in een Bugaboo gelegd, waar hij natuurlijk niet perfect in past; hij dient dan ook te worden gebruikt in een MacLaren. Bovendien is dit niet baby M, maar onze eigen Curl Up baby. En jawel... dit is het enige exemplaar van de Curl Up clan die krulletjes heeft!

Alle appelstofjes werden ergens anders gekocht. De rode appels kocht ik bij Cozette, en tijdens Van Katoen kocht ik de laatste 1.5 meter oranje appels bij Bambiblauw. Online ontdekte ik echter dat er eveneens een groene versie van de appels bestaat, overal uitverkocht natuurlijk op dat moment! Een heuse speurtocht later vond ik toch nog een stukje bij ik-weet-niet-meer-wie overzee.

De By Graziela appels had ik gezien bij Vermiljoenshop, maar omdat jullie me voor waren en de hele voorraad opkochten (enkel een stukje oranje en gele appels werd me nog gegund!); kocht ik de groene en blauwe appelstof noodgedwongen rechtstreeks bij By Graziela.

Pune, Indië

Ik vertrek over enkele minuten naar Pune, in Indië, daar verdedigig we de kleuren van de Verenigde Arabische Emiraten op de Aziatische Rugby Kampioenschappen. Niet veel tijd voor een blogpost! Net genoeg om de bagage labels te tonen die ik heb gemaakt voor mijn teamgenoten, onze manager en de trainer.

Vandaag was er tussen het maken van de valiezen niet veel tijd om zelf creatief uit de hoek te komen, dus werd er inspiratie opgedaan via mijn pinterest boards en met haar handleiding ging ik aan de slag.

India, here we come!

Terug ...

Terug ... online! Sinds de maand juli hebben we geen enkel teken van leven gegeven op onze blog. Het was dan ook vakantie! September loopt echter bijna op zijn einde dus er moet dringend weer eens worden gewerkt.

Terug ... fit! Na de sleutelbeen fractuur en de daarbij horende immobilisatie, volgde er –toen na bijna drie maanden dat kleine breukje nog altijd niet was genezen- in juli een operatie! De plaat en de 6 vijzen zitten ondertussen goed vast en na enkele weken afbeulen bij veel te hoge temperaturen en hoge luchtvochtigheid is moeke ondertussen terug fit en rugby ready!

Maar bovenal: terug ... naar school! Gelukkig niet zozeer moeke dan wel de kids en daar horen boekentasjes bij!

Elias koos deze prachtige stof van Jessica Jones. Hij is helemaal klaar voor het eerste studiejaar (Jessica Jones “Dawn Picket” - Noeks).

Omar en zijn robots -sinds hij een pennezak heeft in deze stof gaat hij er steevast van uit dat de rest van de stof van hem is, dus alles moet voor Omar in robotstof! Als deze lap op is zit ik zeker met een superongelukkige zoon.

De binnenkant moest in het groen, waar ik koningsblauw zou hebben gebruikt; maar ere waar ere toekomt, het groen gaat zeer goed samen met de robotstof (Kokka - Vermiljoenshop).

Ons klein juffertje heeft eigenlijk nog niet echt zo een grote boekentas nodig maar ze moest en zou er eentje hebben met oranje appels en binnenin een zakje gemaakt van de groen/blauwe appelstof (by Graziela - Vermiljoenshop).

Louka toont de tas die ik voor mezelf heb gemaakt.

De stof kocht ik tijdens Van Katoen en ik vond ze fantastisch maar het is canvas en de print is nogal groot, dus ik had niet direct een idee wat ermee te doen. Toen ik deze foto zag, wist ik het! (Prints Charming “Daisy Chain” - Bambiblauw).



Geen uitleg of patroon, wel veel fotookes!

Of toch een woordje uitleg, ... namelijk bij de “tassenband”.

Stof koop ik graag online, maar fournituren zoals paspel, biais en tassenband iets minder, dat moet immers toch echt wel perfect passen bij de stof en hou ik er dus graag eens naast. Bovendien is tassenband soms wel heel erg duur.

De tassenband werd daarom zelf gemaakt. Er werd eeen grote rol met natuurkleur katoenen lint gekocht. Dit lint was veel te slap en veel te breed (10cm) om echt als tassenband te dienen; daarom werd het driedubbel gevouwen in de breedte en bracht ik over de volledige lengte meerdere fluo stiksels aan naast elkaar. Super tevreden over het resultaat kreeg elke boekentas een eigen tassenband met fluo detail! Vooral de blauwe boekentas van Elias krijgt hierdoor meer cachet.

De werkkamer

Vandaag neem ik jullie op virtuele uitstap; 360° stof, naaimachines en fournituren.

Een computer hoekje om op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gaande is en om met jullie in contact te blijven. 

Naast de computer staat de ‘gewone naaimachine’.

Aan de overzijde van de kamer staat de overlocker, de cover stitcher en de mat om de stoffen te snijden.

Op de derde tafel staat een borduurmachine.

Zoals je kan zien hou ik niet alleen van stoffen uit Zweden, maar ook van hun opbergsystemen, schragen en tafels. Ik ben 1 van de meest favoriete klanten in de lokale Ikea winkel.

Al de muren in de kamer zijn ‘gedecoreerd’ met schappen met daarop kilometers stof, lint, touw en ook heel wat potjes gevuld met knopen, kopspelden en labels.

Zelfs in de schuiven onder het bed zit nog heel wat nuttig materiaal zoals onder andere opstrijkbaar vinyl.  

Het ziet er misschien een beetje rommelig uit, daar niets achter gesloten deuren wordt bewaard. Ik zie echter graag het materiaal, de vele kleuren en prints geven me inspiratie.

Stofrestjes

Tot mijn grote spijt laat mijn sleutelbeen nog altijd niet toe grote stukken stof te hanteren. Dus naast een resem last minute pennenzakken en het veren kostuum van Louka werd er al gedurende bijna 7 weken niets noemenswaardig meer geknipt, noch aan elkaar gestikt. Voordeel: de werkkamer ligt er na een grote schoonmaak kraaknet bij en is klaar voor de zomervakantie.

Tijdens die schoonmaak vond ik heel wat kleine restjes stof die nog best wel de moeite waard zijn –ik gooi zelden een restje weg- en kleine lapjes daar kan ik ondertussen wel wat mee, zelfs met 1 arm geïmmobiliseerd.

Het liefst maak ik magneten met de restjes stof en een enkele keer ook wel een badge.

Magneten zijn dankbaarder, want die hang ik aan de frigo en komen er niet meer af. Een badge speld je op een T-shirt, die haal je er af voor het wassen (ondertussen prik je liefst eens in je vinger) en nadien vindt zo een badge nooit meer de weg terug naar het kledingstuk.

Er zijn vier manieren om een stukje stof om te toveren tot een magneet, maar ongeacht de manier, je hebt wel telkens een button machine nodig.

De eerste is gewoon een perfect rondje te knippen en met je button machine maak je hiervan een magneet.

Dat kan alleen als de stof stevig genoeg is (bijvoorbeeld canvas), anders riskeer je dat de zijkant scheurt of dat de zijkant op termijn loskomt van het metaal.

Dus indien je met dunne stoffen werkt, kan je ofwel het lamineer velletje gebruiken dat bij de magneten geleverd wordt en dit op je stof leggen. Je hebt dan een mooie blinkende magneet maar het leuke effect van de textuur van de stof gaat verloren, dit doe ik dan ook eigenlijk nooit.

Een andere manier is alvorens de stof te knippen, verstevig je ze aan de voorzijde met opstrijkbaar vinyl. Dan krijg je een geplastificeerde versie van je initiële stofrestje. Een beetje kostelijk, tenzij je hiervan natuurlijk een restje liggen hebt dat je anders niet kwijt kan.

Mijn favoriete methode is echter de stof achteraan te verstevigen met opstrijkbaar voering (bijvoorbeeld vlieseline). Daarvan heb ik ook altijd restjes liggen dus die worden hiermee ook eens opgebruikt.

Beide manieren vergemakkelijken het knippen van de rondjes en garanderen dat de stof niet loskomt of schuurt eens je de magneet hebt gemaakt.

En zo werd deze 2 bergen rondjes een hele verzameling magneten.

Wat ik doe met de minieme restjes stof die resteren na het maken van magneten? Dat vertel ik op een andere keer.

Kraai

Louka kreeg in het schoolspektakel de glansrijke rol van kraai toebedeeld. De verkleedkleren waren voor mijn rekening. Geïnspireerd door deze vleugels, gingen we aan slag.

Een dertigtal stroken met ‘pluimen’ werden geknipt en op twee driehoekige lappen stof bevestigd.

Om het zwart van de vleugels toch een beetje op te fleuren werd er onderaan een bandje met gouden pluimen gestikt!

Beide vleugels werden afgewerkt met biaislint (kwestie van de levenstermijn wat te verlengen)en aan een zwart t-shirt vastgestikt. Het uiteinde van beide vleugels kreeg een elastiekje om aan haar handen vast te maken, zodat de vleugels mooi op hun plaats blijven.

Abbaya voor de wasmand

Toen Djamila die ochtend met haar yoghurt vlekken maakte op haar abbaya was ze diep bedroefd! Haar mooiste outfit klaar voor de wasmand en misschien zouden de vlekken er wel niet meer uit gaan!

Omar zag hoe ongelukkig Djamila er die ochtend uitzag en hij besloot snel naar de supermarkt te rijden.

Hij nam enkele bussen Abbaya wasmiddel mee voor Djamila en reed snel terug naar huis.

Sindsdien gebruikt Djamila enkel nog Abbaya Shampoo voor haar favoriete kledingstukken.